Articles
Queen Ann artist book review GUP Magazine #026 01 Sep 2010
Review Queen Ann. P.S. Belly cut off We Like Art! 31 Aug 2010
Mariken Wessels (1963, Vlaardingen) presenteert en signeert komende donderdag 2 september om 17.00 uur haar boeken Elisabeth -I want to eat - en Queen Ann. P.S. Belly cut off. Tijdens deze sessie in het Foam_café gaat de fotograaf in gesprek met collega en beroepsduider Hans Aarsman. Een aanrader want we zijn benieuwd naar wat Wessels bereid is los te laten over haar eigenaardige – inmiddels internationaal bejubelde – fotoboeken. Beide boeken hebben foto’s uit twee verschillende persoonlijke archieven als vertrekpunt en bieden een zowel fantastisch als beklemmend zicht op de hoofdpersonen. Is het fictie of zijn het ego-documenten? Waar is de hand van de kunstenaar te zien? Welk stuk is eigenlijk authentiek? Wessels zal vermoedelijk graag in het midden laten wat wel en niet van de kunstenaar afkomstig is.
De hier getoonde foto’s zijn onderdeel van een speciale editie van het boek Queen Ann. P.S. Belly cut off. “P.S. Buikje afgeknipt!” staat er bij twee foto’s op driekwart van het boek, we zien een oudere vrouw die een kind vasthoudt op een kinderboerderij, eenmaal met een kloeke buik en eenmaal zonder, want cru met de schaar ‘gefotoshopt’. Al bladerend en terugbladerend in het boek is het dan al duidelijk geworden dat het gaat over Anneke een voormalige beauty (type Romy Schneider) uit Venlo, die maar moeilijk kan omgaan met haar verloren jeugd en zwaarlijvigheid. Toch is dit veel te kort door de bocht – het gaat over meer dan een vrouw die met haar zelfbeeld worstelt en haar foto’s bewerkt met stiften, schaar en typex. Het is het soort boek dat dagen lang door je hoofd spookt. Een raadselachtige collage van oude zwart-wit familiefoto’s, bewerkte portretfoto’s, stills uit Kodak 8 mm films, foto’s van foto’s. Het vertelt een verontrustend, meerduidig en aangrijpend verhaal waarin Wessels de virtuoze verteller is.
De precieze en zorgvuldige vormgeving is van Wessels in samenwerking met Esther Krop van Alauda Publications, een nieuwe uitgeverij op het gebied van kunst, cultuur en theorie. Ook de net verschenen herdruk van ‘Elisabeth – I want to eat -’ is met een speciale editie (incl. 2 foto’s) verkrijgbaar. Het zijn beide absolute pareltjes.Alec Soth ♥ Elisabeth Self Publish, Be Happy 29 Aug 2010
Two books by Mariken Wessels 5B4 Photography & Books 27 Jul 2010
The last artist book Mariken Wessels published was a narrative of found material she discovered in an Amsterdam shop. Elisabeth - I Want To Eat is an assemblage of old photographs, postcards and letters that describe a young woman's life budding and then, rather shockingly, leading towards depression and, what I read as, an implied suicide. It is a reconstruction which blends some fact with loads of interpretation.
In one of the letters translated from Dutch, Elisabeth's aunt, in an attempt to help Elisabeth think differently about her life writes, "But unpicking yourself, that can be done, why am I doing this, couldn't I do it better (for me and for everyone else) in a slightly different way? Each little thing builds the whole. In accordance with the same system as all matter is built up from molecules and atoms." This suggestion of parsing and twisting the events of her life is also the strategy Wessels employs in these works. We grapple with trying to understand this life presented to us through only a few pieces of ephemera which insists that our own twist of psychology intervene.
Wessels' newest artist book, Queen Ann. P.S. Belly Cut Off from Alauda Publications is a look into a life of a woman named Anneka.
Anneka appears to be a woman haunted by loneliness and obesity yet she puts forth a fun-loving and warm, if at times slightly demented, demeanor. When we are shown recent images of her, she (or the artist) has painted their surfaces with adornments such as brightly colored hats or veils or cut out parts of herself in the pictures with shears. In some, she adds a second coat of lipstick or nail-polish that transforms her into an over-the-top eccentric where we might question her sanity.
In one image from which the title refers, she writes, "In a way I really do feel like a "Queen." I think that fits. Although lacking the wealth but perhaps like our image of famous queens, Ann is also slightly lonely, unsatisfied, and displays vengeful violent streaks which in this case, she plays out on her own image rather than others. She seems to mock even her own ideas of beauty in how she "improves" the picture makes herself presentable - all ribbons and bows with make-up dripping from her eyes.
In both Queen Ann and Elisabeth, sexuality is an overt presence. In Elisabeth a suite of scratched nude photos (think G.P. Fieret) is presented, perhaps made as self-portraits or by a lover. In Queen Ann, photography as a somewhat transgressive act is also included - that of what appears to be a middle interlude of stills from a sex film (with Ann as the star?). This is followed by a more recent image of Ann holding an image of herself as a young attractive teenager - the weight of wishing for the past is felt.
Although melancholy in overall tone, Ann's unique character and playfulness outshine her underlying problems with aging and self image. The last images, shot on super-8 film, show her running and twirling, arms outspread, in a forest. A smile is sensed through the grainy and blurred image just before she disappears behind a stand of trees.
As with many contemporary books from The Netherlands, both of these are beautiful objects. The care and attentiveness to "the book" is felt but never trumps the content. In Elisabeth, English translations from Dutch type-written on green tissue paper are loosely laid in are a wonderful touch, and Queen Ann includes a sealed glassine envelope of 4x6 inch snapshots. It isn't clear if this last element, the glassine, is meant to be torn open or whether the images are meant to be viewed through the translucent paper (the metaphoric haze of memory?). You decide. Maybe in that case, collectors should buy two.
Recent Arrival: Queen Ann Little Brown Mushroom 06 Jul 2010
Photo Book of the Week Humble Arts 05 Jul 2010
I got Mariken Wessel’s new book a couple of weeks ago and have been looking through it quite a bit since then. It is a great follow up to her last book, Elisabeth – I want to eat. It is a similar format in that is consists of found images mostly depicting the same subject, laid out in a way that produces a subtle narrative. Also reminiscent of the loose vellum sheets in her last book, this one comes with a glassine envelope of a few photographs. The photographs are reproductions of found images, but it is still a nice experience to have the comparison of a more physical object paired with the work in book. After seeing both of these books by Mariken, I’m really excited to see what will come next. -Grant Willing
linkBOOKSHELF: July 2010 Shane Lavalette 01 Jul 2010
Queen Ann. P.S. Belly Cut Off, another excellent book by Mariken Wessels
Queen Ann Independent Photo Book 26 Jun 2010
Queen Ann. P.S. Belly cut off is based on photographs sourced from an existing person; a middle-aged woman wringing with her self-image in an endless stream of manipulated photo graphs of herself, making them into a true cabinet of curiosities. The suggestive, intimate force of the ‘found’ photographic material and other personal documents, as well as the sequencing of the images as a whole, are both deliberately arranged with great pre cision. Wessels sensitively appropriates and edits the photo and film material, constructing a narrative, weaving together images in the medium of the book.
linkBen ik nog te redden? Mister Motley 25 Jun 2010
De reeks bizarre foto’s zijn in handen van kunstenaar Mariken Wessels (1963) beland. Met deze foto’s heeft zij, rondom de belangrijke momenten in het leven van Queen Ann, zorgvuldig en chronologisch haar levensverhaal gecomponeerd in de vorm van een kunstenaarsroman. We zien Queen Ann in haar eerste schooltoneelstuk, spelend met haar broers en zussen, poserend op vakantie. Op bijna alle foto’s heeft ze zichzelf bewerkt. Ze lijkt wel een parodie van zichzelf te maken. Dit wordt nog eens aangezet door teksten in de kantlijn, als: Ben ik nog te redden?
Al bladerend bekruipt je het ongemakkelijke gevoel met de verspilling van een kostbaar mensenleven te worden geconfronteerd. Het boek laat namelijk de constante wens naar een ander leven zien. Dit verlangen van Queen Ann om een ander te zijn, houdt aan tot bijna het einde van het boek.
linkReview: Queen Ann P.S. Belly Cut Off Joerg Colberg 18 Jun 2010
Queen Ann was produced by Mariken Wessels, a Dutch artist. If you’ve followed this blog over the past few months, this fact will not come as a surprise to you: The Netherlands are the world’s innovative center of independent photo book publishing. Queen Ann features a lot of found/appropriated photographs, centered on a single woman, with time progressing. The artist’s hand is not as obvious as it would seem: It is not clear whether the various modifications of the photographs were already present in the sources or whether they were added after the fact. What is more, the source imagery is also not presented like a simple album; instead, there seem to be many details - or are those stills from movies? It’s never quite clear what one should make of what there is - for the viewer, there is a space to fill, the story is not clear, it almost seems there might be more than one story.
This is what makes a good photo book: A body of work that allows space for interpretation, that can live, no: that has to exist with uncertainty, with not everything being well-defined, a body of work that knows that a narrative that does not involve the viewer’s imagination is little more than a comic strip.
linkBoekbespreking Queen Ann Cadoc.nl 28 May 2010
Op het boekomslag prijkt een jonge vrouw van ergens tussen de twintig en dertig jaar. Onder haar neus heeft ze een snorretje getekend en op haar wangen heeft ze zwarte sproeten aangebracht. Ze kijkt zelfbewust en met een zweem van tevredenheid. Op de kleuren van de foto en de kledingstijl afgaande, is de foto ergens in de zeventiger jaren gemaakt. Wie het boek vervolgens opent, ziet een reeks zwart-wit foto’s en stilstaande filmbeelden van (waarschijnlijk) dezelfde vrouw maar dan vele jaren jonger, gevolgd door een reeks kleurenfoto’s van een latere datum. Ogenschijnlijk zijn ze in chronologische volgorde geplaatst. Gezamenlijk vertellen de beelden een verhaal. Maar welk verhaal wordt verteld, wie het verhaal verteld of waarom het verhaal wordt verteld, wordt ook na meerdere keren het boek te hebben doorgenomen, niet helemaal duidelijk. Queen Ann. P.S. Belly cut off van kunstenares Mariken Wessels is een raadselachtig, fascinerend boek waar je niet in één oogopslag kunt zien waar de kunstenares welke ingreep heeft gepleegd om een (levens)verhaal te vertellen. Fictie en werkelijkheid vloeien onmerkbaar in elkaar over.
De foto op de kaft staat ook ergens halverwege het boek en vormt daar als het ware een omslagpunt. Zowel visueel als in het beeldverhaal. Het vormt de scheiding tussen zwart-wit en kleurenfotografie en is voor mij tegelijkertijd de scheiding tussen (gevoelsmatig) authentiek en fictie. Op de foto’s tot dat punt zie je een meisje zich ontwikkelen tot een jonge, aantrekkelijke vrouw. De laatste foto’s tot het omslagpunt zie je de vrouw in wat niets anders kan zijn dan haar trouwjurk en daarna volgen enkele schimmige, stilstaande beelden uit een zwart-film waaruit je zou kunnen afleiden dat ze de liefde bedrijft. Op de met verf, stift en collage toegetakelde foto’s die daarna volgen, zien we een wat oudere, vollere vrouw. Haar uiterlijk neemt door de bewerkingen af en toe clowneske vormen aan.
Vanaf dit punt slaat ook de twijfel toe over wat ‘echt’ is en wat niet. Op één van de foto’s zien we dat de corpulente vrouw plotsklaps van haar omvangrijke buik af is terwijl ze met een kereltje in haar armen geitjes aan het voeren is. Bij nadere bestudering en aan de hand van de foto die er onder is afgedrukt zien we dat het buikje er afgeknipt is en dat de bovenste foto een wenscollage is. De tekst onder de foto maakt het ten overvloede nog maar eens duidelijk: “P.S. Buikje afgeknipt!”. Is dit het werk van kunstenares Wessels die door een ingreep in het beeldmateriaal een verhaal wil suggereren van een vrouw die doodongelukkig is met haar uiterlijk? Of is dit daadwerkelijk een ingreep van de gefotografeerde vrouw zelf in een wanhopige poging haar zelfbeeld met het betere knip- en plakwerk op te vijzelen? Beide mogelijkheden roepen vragen op.
Bij mij riep het in ieder geval de vraag op in hoeverre het gevonden fotografische materiaal op zichzelf al sterk genoeg was om een levensverhaal te vertellen. Was de worsteling met een (negatief) zelfbeeld zonder de ingrepen van Mariken Wessels ook niet naar voren gekomen? Het meest eerlijke antwoord is dat je dat niet weet maar dat het feitelijk ook niet uitmaakt. Feit is dat het boek dat nu voor me ligt me uren heeft bezig gehouden met de vraag wat werkelijkheid is en wat fictie is. Feit is ook dat de bewerkingen (van wie ze ook mogen zijn) en het arrangeren van de foto’s zó is gebeurd dat zich een verhaal ontrold. Een verhaal met vraagtekens en tegelijkertijd een verhaal dat gevoelens van medeleven en fascinatie oproept.
De vergelijking met een historische roman dringt zich op. De feiten liggen er maar hoe het verhaal wordt verteld, is geheel in handen van de schrijver. Bij dit beeldverhaal is het uiteraard niet anders. Voor Mariken Wessels is Queen Ann. P.S. Belly cut off het tweede kunstenaarsboek waarbij ze werkt met bestaande foto’s van een niet-fictieve persoon. Net als bij haar vorige kunstenaarsboek heeft ze ook hier de al aanwezige beelden deels gemanipuleerd. Doordat je als kijker niet weet welk materiaal Wessels tot haar beschikking heeft gehad en ook niet weet in hoeverre ze het materiaal heeft bewerkt, blijf je in een constante twijfel over wat authentiek is en wat niet. Je vraagt je voortdurend af of het verhaal dat zich in je gedachte heeft gevormd over de hoofdrolspeelster van het boek, is gebaseerd op de fotografische feiten of de ingrepen van Mariken Wessels.
Elisabeth on BOOKSHELF April Shane Lavalette 11 Apr 2010
Elisabeth – I Want to Eat, a book of found material assembled by Mariken Wessels. The publication was awarded the “Silver Medal Award” at the Fotofestival di Roma Book Prize… well deserved. Edition of 150, available for
Queen Ann. P.S. Belly cut off Ingrid Commandeur 30 Mar 2010
[English]
In 2008 Mariken Wessels self-published her first art book titled Elisabeth - I want to eat. The book consists of a collection of anonymous photographs, letters and postcards of a young woman, which the artist found in a store in Amsterdam. The photographs retain their liveliness in the scratches and traces of dust on them, reminding one of the work of master photographers such as Gerard Firet and Miroslav Tichy in their intensity, sensuality and force. The art book, which has been referred to as “a little gem” by several art critics, has won the Silver Medal Book Award at Fotofestival di Roma and was recently acquired by the book collection of the MoMA in New York.
Mariken Wessels’ second art book is titled Queen Ann. P.S. Belly cut off. Here again, the photographs are sourced from an existing person, a middle-aged woman wringing with her self-image in an endless stream of manipulated photographs of herself, making them into a true cabinet of curiosities. The authentic arrangement of the discovered material, with its strange mixture of old and new photographs, film material and collages is strikingly deceptive. In fact, both in Elisabeth - I want to eat- as well as in Queen Ann. P.S. Belly cut off, it is the hand of the fine craftswoman Mariken Wessels at work. The suggestive, intimate force of the ‘found’ photographic material and other personal documents, as well as the sequencing of the images as a whole, are both deliberately arranged with great precision. Wessels sensitively appropriates the photo and film material by newly photographing, editing, and re-organizing them, often incorporating other material in a complementary gesture. In doing so, she constructs a narrative, weaving together images in the medium of the book.
In Queen Ann. P.S. Belly cut off it is the unfolding of a melancholic narrative of a woman, whose life seems to be dominated by her obesity. Yet the reader is never turned into a voyeur. ‘Queen Ann’s’ peculiar and touching photo collages of herself, expressing a longing for another ‘being’, are fused with the image that the book evokes around her persona. In the contrast which the arrangement of the photos make all too evident, an uncomfortable incompatibility emerges between the present and the past life of Ann and the status of being beautiful. Wessels breathes new life into her protagonist, blurring the lines between fiction and reality, giving way in the process to a seemingly ‘higher’ reality.
The genre of the art book, in particular the picture novel, is currently witnessing a huge emergence in the contemporary art scene. Mariken Wessels lends her unique interpretation to this form through a skillful combination of picture novel and independent photo book. It is thus not without reason that her first book has already turned into a collector’s item.
[Dutch]
In 2008 gaf Mariken Wessels (1963) voor het eerst in eigen beheer een kunstenaarsboek uit getiteld Elisabeth – I want to eat – . Het boek werd samengesteld uit een collectie anonieme foto’s, brieven en kaarten van een jonge vrouw, die de kunstenaar in een winkel in Amsterdam vond. De foto’s laten hun doorleefdheid zien in de sporen van krassen en stofjes die erop achter zijn gebleven en doen in hun intensiteit, sensualiteit en kracht denken aan het werk van meesterfotografen als Gerard Firet en Miroslaw Tichý. Het fotoboek, dat door meerdere critici ‘een juweeltje’ werd genoemd, won the Silver Medal Book Award op het Fotofestival di Roma Book Prize Award en is opgenomen in de collectie van het MoMa in New York.
Het tweede kunstenaarsboek van Mariken Wessels heet Queen Ann. P.S. Belly cut off. Ook dit boek is gebaseerd op fotomateriaal afkomstig van de protagonist van het verhaal zelf: een vrouw van middelbare leeftijd die met haar zelfbeeld worstelt en dit uit in een oeverloze stroom van bewerkingen van foto’s van zichzelf, als een waar rariteitenkabinet. De bijzondere vondst van dit verhaal en het beeldmateriaal, dat in dit geval zowel om oude, als meer recente foto’s, films en collages gaat, lijkt een curiosum. Maar schijn bedriegt. In feite is in beide fotoboeken meesterverteller Mariken Wessels aan het woord. De suggestieve, intieme, associatieve kracht van ‘de gevonden’ historische foto’s en andere persoonlijke documenten, maar ook de beeldsequentie als geheel, worden door haar met uiterste precisie geregisseerd. Wessels eigent zichzelf de foto- en filmbeelden toe door ze opnieuw te fotograferen, te bewerken en te rangschikken. Ze construeert daarmee ‘een verhaal’ waarin het medium van het boek en de foto’s samensmelten tot een totaalkunstwerk.
In Queen Ann. P.S. Belly cut off ontspint zich een melancholisch verhaal over een vrouw wiens leven beheerst lijkt te worden door haar zwaarlijvigheid. Toch wordt de kijker nooit een voyeur. ‘Queen Anns’ vreemde en aandoenlijke fotocollages van zichzelf, die het verlangen naar ‘een ander zijn’ uitdrukken, versmelten met het beeld dat het boek van haar oproept. Wessels geeft haar protagonist daarmee als het ware een nieuw leven, waarbij de scheiding tussen tussen feit en fictie wordt opgeheven. Er lijkt sprake te zijn van ‘een andere, hogere werkelijkheid’.
Het boek als medium voor de kunstenaar en de kunstenaarsroman in het bijzonder, is in de hedendaagse kunst bezig aan een ware opmars. Mariken Wessels geeft hier op eigenzinnige wijze invulling aan met een meesterlijke kruising van ‘kunstenaarsroman’ en autonoom fotoboek. Niets voor niets is haar eerste fotoboek al een collectors item.
Queen Ann. P.S. Belly cut off wordt uitgegeven door Alauda Publications, een nieuwe Nederlandse uitgeverij op het gebied van hedendaagse kunst, cultuur en theorie.
'Elisabeth' photo book included in collection of MoMA 20 Mar 2010
The photo book 'Elisabeth - I want to eat -' has been included in the collection of the The Museum of Modern Art (MoMA) New York. The book, made up of found material from a thrift store, examines the world of inanimate things. A world constructed from signs of a real lived life that can only be imagined now. The book has won the Silver Medal Book Award on the Fotofestival di Roma and can be order by mail or via Johan Deumens Gallery, Haarlem, BookCase, Rotterdam, Photo Eye, Santa Fe USA, Dashwood Books and Printed Matter, New York, Schaden.com, Buchhandlung Walther König, Köln.
Elisabeth SHASHIN 09 Mar 2010
One of the very great book of 2008. Second edition (1st edition was never for sale, distributed for free to friends. Hereby the second edition, signed). Also available the special edition (x/5), including a print, for 350 euros. Beautiful artist work on found footage.
Top 9 Books of 2009 by Grant Willing, Humble Arts 15 Jan 2010
'Elisabeth – I want to eat' was another surprise for me, also acquired from Dashwood. The entire publication is made up of found material from a thrift store in Amsterdam. Wessels creates a very nice narrative with the found imagery and the postcards. One of the most striking aspects of this publication is the inclusion of English translations to the Dutch texts printed on loose blue vellum sheets interspersed throughout the book.
I want to eat - die Foam-Liste Nr. 7 fotokritik.de 01 Jan 2010
Es waren in den letzten Jahren hauptsächlich weibliche Fotografen, die in kleinen Publikation die Bandbreite des Fotobuches, vor allem mit Erzählungen aus dem privaten Umfeld erweiterten. Fotografien und Dokumente wurden unterschiedlich genutzt, um dem Zweck der Künstler zu dienen. Ich denke an Wiebke Loeper genauso wie Liza Nguyen, Wytske van Keulen, Bertien van Manen und Rinku Kawauchi. Mariken Wessels hat mit ihrer im Eigenverlag erschienen Publikation ein kleines Juwel geschaffen, von dem Jeff Ladd mir vor ein paar Monaten ganz begeistert berichtete. Eine Sammlung von anonymen Fotos, die hauptsächlich eine Haupdarstellerin umkreisen (aber auch aus verschiedenen Alben stammen mögen) wird mit einer Sammlung von Briefen kontrastiert, und eine eigentümliche, herzerreissende, seltsam melancholische Geschichte gespinnt, die wahr sein kann oder falsch, eingebildet oder nachempfunden. Die Bilder stammen wohl aus den siebziger Jahren, sie werden vergrößert wiedergegeben und bekommen so einen Tichy oder Fieret-Look, und doch wird eben eine Familiengeschichte erzählt, oder Fragmente aus dem Leben einer jungen Frau, und nur durch Empathie und Interesse werden diese Bilder lesbar.
I want to eat Foam - 2009/#21 - Sebastian Hau 18 Dec 2009
Elisabeth by Andrew Phelps, Buffet 11 Nov 2009
The highlight for me is the way the letters and texts are treated. They are translated onto tipped-in light-weight blue paper, simply overlapping the original postcards and letters. A nice way to help us get at texts which are not only in foreign language (to some of us anyway) but are often written with a handwriting almost impossible to decipher.
We don't know what came of Elisabeth, but the fact that these images ended up for sale, she probably fell victim to her ailments. Mariken helps us say it out loud.
4 Weeks of Work Aruba Today 31 Oct 2009
Speciale vermelding Photoq.nl 03 Aug 2009
De Amsterdamse kunstenares Mariken Wessels heeft voor haar boek Elisabeth - I want to eat - een speciale vermelding gekregen van de jury van de FotoGrafia Book Award, die tijdens het Fotofestival di Roma uit 180 boeken een keuze maakte.
Als winnaar kwam Deformer van Ed Templeton naar voren. Daarnaast waren er nog twee speciale vermeldingen, naast het boek van Wessels gaat het om Open See van Jim Goldberg. Inzenden stond open voor boeken die zijn verschenen tussen 1 maart 2008 en 1 maart dit jaar. De winnaar krijgt een tentoonstelling tijdens het volgende festival in Rome.
UIt het Engelstalige persbericht over de jury: The jury was composed by Melanie McWorther (Book Division Manager Photo Eye, U.S.A.), Benedetta Cestelli Guidi (Curator, Italy), Erik Kessels (Editor, The Netherland), Michele Smargiassi (Journalist and Critic, La Repubblica, Italy) and Marta Daho (Latent Talent, Spain). The jury valued the books according to criteria that privileged: novelty and originality of the project, concept, design, experimentation, balance and coherence between the photographic and the editorial project.
Eindexamenwerk DOGTIME Mister Motley 01 Aug 2009
Mariken Wessels heeft een groots werk 'Permastore 1-11' gemaakt: buiten staat een container die af en toe en op onverwachte momenten beweegt. Deze container heeft een tegenhanger die binnen staat en een onverwachte mix is van kwetsbaar papier en een framewerk van ijzer. daarnaast presenteert ze een boekje Elisabeth dat ze maakte naar aanleiding van een gevonden envelop met foto's brieven en documenten. 'Het zijn de onbezielde tekens van een echt geleefd leven dat slechts voorgesteld kan worden’ zegt Mariken. Het boekje maakt nieuwsgierig naar het leven van deze Elisabeth en starend naar de lieve foto's en lezend in een brief verlies je je in een ander. Hoe zou het afgelopen zijn?
Fotofestival di Roma Book Prize Photo-eye 17 Jun 2009
... the final list of six books for the second place winner: Episode Books' Baghdad Calling, Postcart's Non si avrà ragione di me: Poeti del Novecento per Dino Campana, Contrasto's Oltrenero, Hysteric Glamour's Hokkaido, plus the self-published books 101 Billionaires by Rob Hornstra and Elisabeth- I want to eat by Mariken Wessels. Each judge was allowed as much time as needed to decide on the Silver Award winner for the International Prize. After a brief time of deliberation the jury came to a consensus on young Dutch photographer Mariken Wessel's book Elisabeth.
Fotofestival di Roma Book Prize FotoGrafia 17 Jun 2009
In May 2009, FotoGrafia- Fotofestival Internazionale di Roma celebrated its fifth year under the direction of photographer and publisher Marco Delogu of Punctum Books. The festival hosted a mix of lectures and exhibitions by photographers such as Nan Goldin, Rinko Kawauchi and Don McCullin. Other special events included a slide exhibition featuring the work of Gus Powell and Juliana Beasley, and the Premio FotoGrafia Libro Award for the best Italian and International photobooks.
The jury for this year's Premio FotoGrafia Libro Award was comprised of myself; Benedetta Cestelli Guidi of S.T. Foto Libreria Galleria; curator Marta Dahó; Erik Kessels of KesselsKramer; and Michele Smargiassi of la Repubblica. We judged over 180 books in the second Italian and first International book award of Fotofestival di Roma. Each judge selected 5 to 10 books from the books on display and all the votes were tallied. The Damiani book Deformer by Ed Templeton was unanimously selected for the Italian Book Award. Steidl's book Open See by Jim Goldberg was selected in the first round of voting for the International Gold Metal Award. Then the jury had to revisit all books with 2 or 3 votes.
After some espresso, pastries and a vigorious hand-washing, the jury was ready to tackle the final list of six books for the second place winner: Episode Books' Baghdad Calling, Postcart's Non si avrà ragione di me: Poeti del Novecento per Dino Campana, Contrasto's Oltrenero, Hysteric Glamour's Hokkaido, plus the self-published books 101 Billionaires by Rob Hornstra and Elisabeth- I want to eat by Mariken Wessels. Each judge was allowed as much time as needed to decide on the Silver Award winner for the International Prize. After a brief time of deliberation the jury came to a consensus on young Dutch photographer Mariken Wessel's book Elisabeth.
Benedetta Cestelli Guidi questioned whether the books were too similar in content to be on the final list. After some thought on the topic all of the judges agreed that "all the books selected by the jury are finished works in their own right, greater than an exhibition of their parts. The narrative characteristics normally associated with the nature of a journal are present in all the final selections."
The judging of the book prize was a wonderful and rewarding experience. Italian printing, and particularly photobook printing, has a reputation for being the best in the world while Rome is a mecca for many photographers to shoot and study at higher schools of learning such as the American Academy, British School, Academie de France or Czech Cultural Institute, all located in the city. The festival's motivation is to establish Italian photography's place in the world by showcasing Italian-made works and bringing international photographers to Roman audiences. It was a world-class festival and I was honored to be involved in their first International Book Prize.Elisabeth Bint photoBooks on INTernet 04 Jun 2009
Mariken Wessels Elisabeth I want to eat Fotofestival di Roma book Prize Award Photography
Silver Medal Book Award Fotofestival di Roma 04 Jun 2009
Last week, photo-eye Book Division Manager Melanie McWhorter lead the jury of Benedetta Cestelli Guidi, Marta Daho, Erik Kessels, and Michele Smargiassi judging over 180 books in the second Italian and first International book award of Fotofestival di Roma. This year's winner for the Italian Book Award was the Damiani book Deformer by Ed Templeton. The International Gold Metal Award was given to Steidl's upcoming titled by Jim Goldberg Open See and the Silver Medal Award was given to young photographer Mariken Wessels for her book, Elisabeth. I want to eat.
"All books selected by the jury are finished works in their own right, greater than an exhibition of their parts. The narrative characteristics normally associated with the nature of a journal are present in all the final selections."—Melanie McWhorter
Spoils from Germany and Holland Jeffrey Ladd 27 May 2009
One great thing about traveling for me is the discovery of many books that are hard to find in the States. This trip was particularly fruitful and by the time I arrived back home I had two large boxes waiting for me. Here are a few things that caught my attention in no order of importance.
When in Germany, look for German books. I found a great copy of a book I passed on buying twenty years ago and have regretted it for the past ten. Michael Schmidt's Waffenruhe has now made its way onto my shelf. I paid a bit for it but a very good price considering thanks to getting it from a friend of a friend. Thanks Egbert and Sebastian.
I also found a small catalog from the Kunsthalle Bremen, Michael Schmidt Fotografien. Published in 1999, it is a good selection that seems to be a mini-retrospective but the printing suffers a bit. Solely for Schmidt obsessives and in Germany they can be found for just a few euros.
I found three super cheap Christian Boltanski books: Zeit, Les Suisses Morts, and Sterblich.
I have always wanted a copy of Fischli and Weiss's Visible World and found the German edition readily available at regular prices. There is no text so it reading Sichtbare Welt as the title is something I can live with.
I met Krass Clement at the Fotobook Festival so I bought his new book Novemberrejse (November Journey). This is a really good one which I will spend more words about soon. Highly recommended. Krass also gave me one of his older titles Hvor Ingen Talte which is another fine book of photos he made at a state funeral in Moscow. This will also be covered here at a later date.
My fascination with Russian works was sated by the discovery of a reprint/study of Mayakovsky and Rodchenko's Pro Eto which was published in 1994 by Ars Nicolai. This starts with a facsimile edition in the front (black and white illustrations of the Rodchenko collages) followed by essays and additional plates that show the same collages in full color. The texts luckily are in Russian, German AND English.
Following closely in excitement was finding the reprint/facsimile of El Lissitzky's About Two Squares which was released as a two book set by MIT. Now out of print, these facsimiles themselves command some expense. What I found is only one of the books but it was only around 10 euros.
In the "books on books" department I found 'remainder' copies of Russian Book Art 1904-2005 available for 14 euros. This is a book I saw first through Ursus in New York with a large price-tag of .00 dollars. Funny how that happens right?
John Baldessari: National City from the Museum of Contemporary Art, San Diego is now a remainder in Germany of all places so I picked up a very cheap copy.
For rarities, my other discovery besides Waffenruhe was Ed van der Elsken's Sweet Life (German edition) for a mere 75 euros. That is a very good price but this same book can be found in varying conditions actually starting fairly cheaply at around 140 dollars plus shipping. This copy is virtually unread interior with only very slight chipping on the dustjacket at the edges. My luck was in force as this copy had literally just been bought from a person selling books to the store and the bookseller had just started to clean the cover when he asked me, "Do you know this book by Ed van der Elsken?"
Eva Leitof's Rostock Ritz published in 2005 made it back to NYC. I reviewed her book Deutsche Bilder eine Spurensuche 1992-2008 last year. This book is one title I couldn't buy at PhotoLA just because I had no way of actually getting it home.
Raimond Wouda - who's book School from Nazraeli is going to get full treatment here soon because it is a new favorite of mine - made two other books that made their way home with me, Sandien and A'dam Doc.k. Sandien is a brilliant book which was recommended to me by no less than 6 people within a week so it was imperative that I get a hold of one while in Amsterdam.
Ever since the inaugural issue of PA magazine from David Campany that featured Patrick Faigenbaum along with Jeff Wall, I was compelled to get a copy of Faigenbaum's Tulle. I may tackle that book at some point.
One of the most exciting discoveries was a book by the Russian artist Ilya Kabakov, My Mother's Album published in 1995. My initial impression was that this book has a similar seductive quality as Boris Mikhailov's Unfinished Dissertation with its ephemeral quality. I can't wait to spend some time with this one and see what its all about. This will get some space featured here soon as well.
I found two books by Koen Wessing the author of Chili September 1973. O Mundo de Koen Wessing is a good hardcover exhibition retrospective from Portugal on this fine Dutch photojournalist. The second is a copy of Koen Wessing's Flashes from South Africa an oversized 36 page booklet published in 1993.
An interesting artist book made from found images called I Want to Eat by Mariken Wessels was irresistible and will get some coverage too.
Marijaana Kella's book which was in Parr/Badger Vol. II has a body of work I like very much, the Reversed portraits. This was the sole deciding force to bring this one home.
I was able to get home safely a copy of Jens Liebchen's oversized Playing Fields published in 2005 by J.J. Heckenhauer. I hope Jens gets to work on a new book because he has a habit of challenging perception.
Vija Celmens' intricately detailed drawings are a favorite of mine but few books published of her work do it justice. A hardcover catalog from the Museum of Modern Art, Frankfurt features larger illustrations and the best I have seen so far, so it has found a new home.
In the "who the hell is that" department, Jutka Rona's 1975 conceptual artist book Wolvenstraat was a great suggestion from Yannick Bouillis of Shashin Art Books in Amsterdam. This book will be covered further later.
And lastly, one book that I was extremely critical of but did not have has finally broken my resistance will power. Empty Bottles by Wassinklundgren is now in my house. I am tempted to write a re-evaluation of this book to more clearly express my views.
I think that's all...any more would just be the work of madness.Verdienen met kunst valt niet mee NRC Handelsblad 25 Mar 2009
Mariken Wessels (45) heeft de Rietveld Academie in Amsterdam vorig jaar afgerond. Kunstenaar is eigenlijk haar tweede beroep, zegt ze. Haar eerste beroep is actrice. Eind jaren tachtig heeft ze de toneelschool gedaan. Op de Rietveld Academie heeft ze de vrije richting gedaan, ofwel ‘autonoom’.
Wat ze tijdens die opleiding leerde over het leven ná de kunstacademie, is in ieder geval meer dan destijds op de toneelschool. Toen was ze vrijwel niet op buitenwereld voorbereid. „Op de Rietveld moet je over je werk leren praten, wat ik wel lastig vind. Je moet je werk kunnen formuleren. Zo moet je een statement opschrijven. Het leert je harder denken.” Al tijdens haar opleiding exposeerde ze haar werk. „Ik was dus al bezig met de praktijk en met de buitenwereld.”
Meteen na haar afstuderen heeft de Vlaamse kunstverzamelaar Verbeke Foundation haar werk geëxposeerd en aangekocht. „Een fijn opstapje”. Afgelopen november kreeg Wessels een startstipendium, een subsidie voor kunstenaars, van het Fonds voor beeldende kunsten, vormgeving en bouwkunst. Daarmee gaat ze haar atelier inrichten en wil ze een boek over gevonden foto’s uitgeven.Permastore I-II Willem van Weelden 01 Jul 2008
[English]
Imagine you are standing on top of a mountain and you can see how random lines in the landscape draw the valley you are looking at. And imagine that the valley below is your memory. Not as a symbol, but as a machine that produces images. The valley as a mnemonic apparatus, as a catalogue of images, a memory machine. As a sculpture of eventualities and of disorders, because where the landscape folds and curls the imbalance of its potential is created; it distorts the image of recollection into an inflexion. Memories are enfolded, roll in on themselves like a baroque scroll in white stucco. Memory proves unstable. The valley becomes a cinematographic life of remembered images that reveals the discontinuity of its identity by entwining itself in its own capricious course.
[Dutch]
Beeld je in je staat op een berg en ziet hoe willekeurige lijnen in het landschap het dal waar je op uit kijkt tekenen. En beeld je dan in dat het dal daar beneden je geheugen is. Niet als zinnebeeld, maar als machine die beelden produceert.
Het dal als mnemotechnisch apparaat, als catalogus van beelden, een herinneringsmachine. Als een sculptuur van mogelijkheden en van ontregelingen, want daar waar het landschap zich plooit en krult onstaat de inbalans van haar potentie; zij buigt het herinneringsbeeld af (inflexie). Herinneringen buigen af, plooien zich in zichzelf als een barokke krul in het witte stucco. Het geheugen blijkt instabiel. Dat dal wordt dan een cinematografisch leven van herinneringsbeelden dat de discontinuiteit van haar identiteit toont door zich te wikkelen in haar eigen grillige verloop.
Elisabeth Willem van Weelden 01 Jul 2008
[English]
The world of inanimate things is overpowering; every day these objects attract attention without revealing their origins. They are signs that have often been divorced from their referential alibi—life itself. Yet in spite of this they colour the interpretative framework through which the world is named.
‘Elisabeth’ is the living proof of this mechanism. The biographical material on which it is based was discovered in a junk shop. These are the inanimate signs of a life really lived—a life that can only be imagined. There is no direct access to the referential key that could provide an insight into its origin. A meticulously constructed work, ‘Elisabeth’ weaves a narrative structure that utilizes the workings of proximity to make this lack palpable. For the drama that lurks in inanimate things lies not in what they display, but in what they touch upon.
[Dutch]
De wereld van de onbezielde dingen is overweldigend; dagelijks trekken deze objecten zonder zicht te gunnen op hun origine de aandacht. Het zijn tekens die vaak afgesneden zijn van hun referentiële alibi : het leven zelf. Toch kleuren zij desondanks de interpretatieve kaders waarmee de wereld op naam wordt gebracht.
‘Elisabeth’ is het levende bewijs van dat mechanisme. Het biografische materiaal waarop het is gebaseerd werd gevonden in een winkel. Het zijn de onbezielde tekens van een echt geleefd leven dat alleen voorgesteld kan worden. Er is geen directe toegang tot de referentiële sleutel die zicht zou kunnen bieden op haar origine.
Als een werk weeft ‘Elisabeth’ door haar zorgvuldige opbouw een narratieve structuur die bij gratie van een benadering dit gemis ervaarbaar maakt. Want het drama dat in onbezielde dingen schuilt, zit niet in dat wat die tonen, maar dat wat ze aanraken.
